Foto&Dron

Pierwsze uruchomienie

Program Foto&Dron pozwala na przetwarzanie zdjęć z nalotu dronem. W oprogramowaniu można wczytać zdjęcia z nalotu, dane GPS z drona oraz współrzędne z pomiaru fotopunktów. W kolejnych krokach operator może wskazać na zdjęciach dokładne położenie fotopunktów, a po wykonanym przetwarzaniu wynikowo uzyskać dokładną ortofotomapę, NMT, NMPT, mapy ze wskaźnikami roślinności (NDVI, NDRE, GNDVI) i chmurę punktów.

Na powstałych produktach dostępne są narzędzia takie jak generowanie warstwic, profilów terenu, obliczanie kubatur nasypu i wykopu, niezależna kontrola dokładności na punktach kontrolnych, podgląd 3D i gęsta chmura punktów oraz eksport warstw do C-Geo, QGIS i programów CAD.

Logowanie

Po pierwszym uruchomieniu programu pojawia się okno logowania do konta z licencją do programu. Po zakupie licencji zostaje ona przypisana do adresu e-mail. Dostępny jest również 90-dniowy okres próbny. Zarówno po zakupie licencji jak również przy chęci skorzystania z okresu próbnego w pierwszej kolejności należy zarejestrować konto. W tym celu należy wpisać dane do logowania - adres e-mail, hasło i nazwę firmy i wybrać opcję Załóż konto. Na adres e-mail przyjdzie wiadomość z linkiem do potwierdzenia utworzenia konta. Po akceptacji można z powodzeniem zalogować się do konta w oprogramowaniu wpisując dane podane podczas rejestracji i klikając Zaloguj.

Opcja Zwolnij licencję zwraca ją na serwer i wówczas możliwe jest zalogowanie się na konto z licencją na innym stanowisku. Przy pomocy przycisku Zapomniałem hasła wywołujemy procedurę nadania nowego w której to na wskazany adres e-mail wysyłany jest link do zmiany hasła.

Wskazanie katalogu projektów, dodawanie projektu

Po pierwszym uruchomieniu i zalogowaniu do programu Foto&Dron wyświetli się okno z prośbą o wskazanie katalogu projektów. Domyślnie jest to C:\C-GEO\PROJEKTY. Wskazaną ścieżkę do katalogu projektów można później zmienić w lewym górnym rogu programu klikając w przycisk Zmień katalog projektów.

Z lewej strony okna programu znajduje się lista projektów. Jeżeli jest pusta oznacza to, że we wskazanym katalogu nie ma jeszcze żadnych projektów C-GEO. Projekty można dodawać w C-GEO lub jeżeli posiada się tylko Foto&Drona za pomocą przycisku w lewym górnym rogu okna programu - Nowy projekt (bez C-Geo).

Lista projektów ma układ drzewa, gdzie kolejne poziomy to: projekt, mapa (tabela C-Geo), zadanie, folder ze zdjęciami, fotopunkty i punkty kontrolne (zrzut poniżej).

Na temat obsługi okna projektów opisano niżej, w rozdziale Obsługa okna z projektami.

Widok startowy

Okno programu podzielone jest na dwie główne sekcje - środkowe okno główne (z zakładkami zawierającymi zdjęcia z nalotu i produkty powstałe po przetworzeniu mapy) oraz listę projektów znajdujące się z lewej strony (szerzej opisane w rozdziale Obsługa okna z projektami).

Zakładki znajdujące się w głównym oknie opisano szczegółowo w artykułach poniżej.

Na górnym pasku programu znajdują się przyciski obsługujące zmianę ścieżki do katalogu projektów oraz tworzenie nowego projektu, a w prawym dolny rogu okna programu znajduje się informacja o licencji wraz z opcją logowania do konta oraz link do instrukcji obsługi programu.

Standardowy schemat postępowania

1. Dodać nowy projekt z mapą za pomocą C-Geo lub bezpośrednio z Foto&Dron.
2. Dodać nowe zadanie - prawy przycisk myszy na nazwie mapy na liście projektów. W oknie tworzenia nowego zadania wypełnić pola danymi: nazwa zadania, folder ze zdjęciami, plik osnowy (jeżeli jest), plik ze współrzędnymi środków zdjęć (jeżeli jest), układ współrzędnych, promień wyszukiwania fotopunktów.
3. Wskazać fotopunkty na zdjęciach, klikając dwukrotnie w miejsce środka na zdjęciu.
4. Zaakceptować zmiany za pomocą przycisku Zapisz zmiany w prawym dolnym rogu okna głównego, w zakładce Podgląd zdjęcia.
5. Uruchomić przetwarzanie ODM - prawy przycisk myszy na nazwie zadania na liście projektów i opcja Przetwarzanie ODM.
6. Produkty powstałe w wyniku przetwarzania są do podejrzenia w pozostałych zakładkach - Mapa (ortofotomapa, wskaźniki wegetacji), Podgląd 3D i Chmura punktów. Pliki rastrowe z NMT i NMPT dostępne są w folderze zadania lub do podejrzenia w programie C-Geo.
7. Po zakończeniu przetwarzania możliwe jest wygenerowanie raportu z informacjami o danych wyjściowych, parapetach przetwarzania, dokładnościach wyznaczenia danych oraz produktach.

Wszystkie czynności opisano szerzej w poniższych rozdziałach.

Obsługa okna z projektami

Nowy projekt

W podrozdziale Wskazanie katalogu projektów, dodawanie projektu opisano budowę okna projektów.

Nowy projekt wraz z mapą można dodać w programie C-Geo. Tworzenie projektu w C-Geo opisano w osobnym artykule. Aby na liście projektów z Foto&Dron pojawił się nowo dodany projekt należy odświeżyć listę projektów za pomocą ikony z niebieskimi strzałkami umieszczonej na górze okna projektów. Jeżeli Foto&Dron zostanie na nowo uruchomiony już po dodaniu projektu w C-Geo, wówczas nie ma konieczności odświeżania okna z projektami.

Można również utworzyć nowy projekt za pomocą Foto&Dron klikając na przycisk Nowy projekt (bez C-Geo) znajdujący się w lewym górnym rogu programu. Projekt utworzony tym sposobem nie będzie widoczny w oprogramowaniu C-Geo.

Nowe zadanie

Dodawanie zadania

Żeby dodać nowe zadanie należy kliknąć prawym przyciskiem myszy na projekt na liście projektów i wybrać opcję Nowe zadanie lub jeżeli posiadasz wcześniej zapisaną kopię zadania i chcesz ją wczytać to Importuj zadanie z pliku... .

Po wyborze opcji Nowe zadanie... pojawia się okno z jego parametrami (zrzut poniżej). Po uzupełnieniu danych zadania należy je zaakceptować przyciskiem Powiąż fotopunkty ze zdjęciami.

• Nazwa zadania - dowolna nazwa zadnia;
• Folder ze zdjęciami - katalog z oryginalnymi plikami JPG/TIFF z drona (zdjęcia z danymi o pozycji GPS w EXIF);
• Pozycje zdjęć (WGS84) - opcjonalne pole - plik tekstowy z pozycjami zdjęć (nazwa zdjęcia, długość i szerokość geograficzna, wysokość). Przydatny, gdy zdjęcia nie mają zapisanej pozycji GPS w EXIF — współrzędne z pliku zastępują brakujące geotagi, dzięki czemu dopasowanie fotopunktów oraz nanoszenie zdjęć na mapę i mini-mapę działają tak jak przy zdjęciach z GPS. Kolejność kolumn i separator są odczytywane z nagłówka pliku;
• Plik GCP (*.txt, *.csv) - opcjonalne pole - plik tekstowy z fotopunktami. Plik wybiera się za pomocą przycisku Wybierz. Akceptowane są dwa formaty — plik osnowy (nazwa X Y Z) albo gcp_list.txt w formacie ODM (format rozpoznawany automatycznie). Można skorzystać z przycisku Wklej ze schowka po którym uruchamia się okno z podglądem wklejanych danych oraz możliwością wyboru separatora danych, pominięcia wiersza tytułowego i przypisania danych do konkretnej kolumny. Tabela podglądu na bieżąco pokazuje, jak zostaną odczytane dane (zrzut poniżej).

Gdy pole pozostanie puste tworzy się zadanie bez fotopunktów (georeferencja z RTK/GPS kamery w dronie, tryb wybierany w oknie ODM);

• Układ współrzędnych - z listy należy wybrać układ współrzędnych fotopunktów. Jeśli mapa w której tworzone jest zadnie była utworzona w C-Geo i wybrano tam układ współrzędnych, wówczas w oknie tworzenia zadania zostanie on wybrany automatycznie (można go zmienić).
• Promień wyszukiwania - wybrane parametry będą brane pod uwagę tylko dla zdjęć bez danych kamery w metadanych - maksymalna odległość (w metrach) od pozycji GPS zdjęcia do fotopunktu, w której fotopunkt jest uznawany za widoczny na zdjęciu, co w praktyce oznacza przypisanie tego zdjęcia do danego fotopunktu w celu wskazania dokładnego położenia. Domyślna wartość pola to 15 m. Można zaznaczyć opcję Automatycznie z wysokości lotu, która zamiast stałego promienia wyszukiwania wylicza go jako 0.6 × wysokość lotu na podstawie EXIF.
• Próbkuj fotopunkty wzorcami z biblioteki - gdy jest zaznaczona program wyszukuje na zdjęciach wszystkie aktywne wzory tarcz. Znalezione potencjalne pozycje są nanoszone jako kandydaci (pomarańczowy okrąg).

Rezultat tworzenia zadania zależnie od danych wyjściowych

• Plik CGP
  • Jeśli plik CGP ma format osnowy (nazwa X Y Z) uruchamia się proces dopasowania: wczytanie metadanych EXIF, znalezienie dla każdego fotopunktu zdjęć, na których jest widoczny (przez rzut fotopunktu na kadr, a przy zdjęciach bez danych kamery po promieniu wokół pozycji GPS), zbudowanie list powiązań.
  • Jeśli plik GCP ma format gcp_list.txt (zaczyna się od 'EPSG:' - przykład na zrzucie poniżej), wówczas pomijany jest proces dopasowania, a fotopunkty są importowane z gotowymi powiązaniami.

  

  • Gdy pole „Plik GCP" pozostaje puste, przycisk "Powiąż fotopunkty ze zdjęciami" zmienia się w "Utwórz zadanie (bez fotopunktów)". Aplikacja skanuje wtedy tylko metadane EXIF zdjęć (pozycje na mapę), zapisuje zadanie z pustym zbiorem fotopunktów i nie uruchamia dopasowywania. Taki tryb jest przeznaczony dla nalotów dronem RTK, w których georeferencję daje pozycja kamery, a nie osnowa naziemna. Fotopunkty lub punkty kontrolne można dodać do takiego zadania później (przez menu zadania), a sposób georeferencji wybiera się w oknie ODM w polu „Źródło georeferencji" (opisano w poniższych rozdziałach).
• Metadane zdjęć
  • Aplikacja rzutuje fotopunkt na każde zdjęcie na podstawie pozycji, wysokości lotu, kierunku i pochylenia kamery oraz ogniskowej zapisanych w metadanych. Do listy fotopunktu trafiają zdjęcia, na których punkt wypada w kadrze, także zdjęcia ukośne. Gdy zdjęcia nie mają danych pozycji z RTK do fotopunktów dochodzą zdjęcia z punktem tuż poza kadrem, bo błąd GPS potrafi przesunąć rzut poza zdjęcie, na którym znak jest widoczny. Zdjęcia z punktem blisko brzegu kadru mają dopisek „przy krawędzi kadru".
  • Zdjęcia bez kierunku lub ogniskowej w metadanych dobierane są po promieniu wyszukiwania.
• Geotagi + Plik z pozycjami zdjęć
  • Jeżeli zdjęcia mają geotagi, ale nie dopasowano żadnego fotopunktu (niepasujący układ współrzędnych, zbyt mały promień przy zdjęciach bez danych kamery), aplikacja pokaże ostrzeżenie i nie utworzy zadania.
  • Zdjęcia bez geotagów w EXIF obsługiwane są na dwa sposoby:
    • Gdy w polu „Pozycje zdjęć (WGS84)" wskazano plik z pozycjami, aplikacja bierze je zamiast brakującego GPS i przeprowadza pełne dopasowanie fotopunktów tak jak przy zwykłym nalocie.
    • Bez takiego pliku, przy samej osnowie, zadanie i tak powstaje — fotopunkty trafiają do niego bez przypisanych zdjęć, a zdjęcia dowiązuje się do nich ręcznie przyciskiem „Dodaj powiązanie ze zdjęciem", po czym fotopunkt wskazany na jednym zdjęciu jest przenoszony na pozostałe przez dopasowanie cech.

Praca na utworzonym zadaniu

Kontekstowe menu zadania

Pod prawym przyciskiem myszy na poziomie zadania w oknie projektów dostępne jest rozbudowane menu (zrzut poniżej)

Funkcjonalności dostępne z tego poziomu to:

• Przetwarzanie ODM - uruchamia okno wyboru parametrów przetwarzania ODM. Zostały szczegółowo opisane w poniższym podrozdziale Przetwarzanie ODM.
• Raport PDF... - uruchamia edytor raportu z przetwarzania nalotu. Można wybrać, które dane mają znaleźć się w końcowym raporcie PDF. Szczegółowy opis poniżej w podrozdziale Raport PDF...
• Wyniki ODM - dostępne tylko po zakończonym przetwarzaniu ODM
  • Pokaż raport ODM - otwiera plik PDF z raportem przetwarzania ODM. Jest to raport w języku angielskim i informacjami o danych wyjściowych, parametrach przetwarzania oraz wynikach i dokładnościach produktów przetwarzania.
  • Pokaż dane kamery (ODM) - otwiera okno z parametrami kamery: ogniskowa, punkt główny, rozmiar zdjęcia, danymi dystorsji oraz środkami rzutów zdjęć (zrzut poniżej).

  

  • Pokaż log ODM - dostępne tylko po zakończonym przetwarzaniu ODM - otwiera w notatniku plik odm_run.log. Jest to plik z pełnymi informacjami o ostatnim uruchomieniu procesu potrzebny w przypadku niepowodzenia przetwarzania i konieczności konsultacji przyczyny błędu.
  • Podepnij rastry (NMPT/orto) do C-Geo - działa tylko na wyłączonym C-Geo - podpina w mapie w C-Geo wynikowe rastry - NMPT, NMT (jeżeli wygenerowano) oraz ortofotomapę.
• Punkty
  • Importuj gcp_list.txt - pozwala wskazać plik w formacie ODM - gcp_list.txt. Fotopunkty i przypisane do nich zdjęcia zostają zastąpione danymi z pliku.
  • Wklej punkty ze schowka - otwiera okno z podglądem wklejanych danych i z możliwością ich przypisania. Okno to różni się od opisanego w rozdziale Dodawanie zadania (podpunkt Punkty GCP...) możliwością wyboru czy wczytywane punkty to fotopunkty czy punkty kontrolne.
  • Wczytaj punkty z pliku... - po wskazaniu pliku otwiera się to samo okno jak w przypadku podpunktu powyżej.
  • Dodaj punkt kontrolny... - otwiera okno z możliwością wpisania nazwy, współrzędnych i wysokości pojedynczego punktu kontrolnego. Po akceptacji okna zostaje on dodany do listy punktów kontrolnych.
  • Powiąż ponownie fotopunkty ze zdjęciami - opcja otwiera to samo okno, które jest wyświetlane podczas tworzenia nowego zadania (opisano wyżej w podrozdziale Dodawanie zadania). Podczytują się tam dane uzupełnione podczas tworzenia zadania. Można je zmodyfikować i ponownie wywołać proces łączenia zdjęć do fotopunktów.
• Ustawienia zadania - możliwość modyfikacji nazwy zadania, ścieżki do zdjęć (przydatne przy zmianie nazwy lub lokalizacji folderu na dysku) i układu współrzędnych (przy zmianie układu i istniejących fotopunktach pojawia się ostrzeżenie że 'współrzędne nie są przeliczane').
• Eksportuj zadanie do pliku... - zapisuje kopie zadania jako plik zip we wskazanej lokalizacji.
• Przenieś do mapy - przenosi zadanie do wskazanej na liście mapy.
• Restart zadania - przywraca zadanie do stanu z przed wskazania fotopunktów. Pozwala na ponowne przetworzenie zadania bez potrzeby jego ponownego wgrywania.
• Usuń zadanie - usuwa zadanie z listy.

Przetwarzanie ODM

• Nazwa zadania — wypełnione automatycznie.
• Rozdzielczość ortofoto — wielkość piksela gotowej ortofotomapy w centymetrach, domyślnie 2.0 cm/pixel. Mniejsza wartość daje ostrzejszą ortofotomapę, ale wyraźnie wydłuża obliczenia i zwiększa zużycie pamięci. Wartości rzędu 1 cm potrafią wyczerpać pamięć komputera, więc 2 cm jest bezpiecznym punktem wyjścia.
• Rozdzielczość NMPT — wielkość piksela modelu pokrycia terenu w centymetrach, domyślnie 5.0 cm/pixel. Ta sama wartość obowiązuje dla NMT, gdy jest generowany. ODM nie schodzi poniżej GSD nalotu, więc wartość mniejsza od GSD daje model w rozdzielczości GSD.
• Jakość gęstej chmury — stopień zmniejszenia zdjęć, z których ODM liczy mapy głębi, a z nich gęstą chmurę punktów i NMPT. Przy jakości średniej, domyślnej w ODM, zdjęcie 20 MP trafia do obliczeń zmniejszone ośmiokrotnie, więc chmura opisuje teren w odstępach rzędu ośmiu GSD. Jakość wysoka zmniejsza zdjęcie czterokrotnie, bardzo wysoka dwukrotnie. Każdy stopień w górę wydłuża ten etap mniej więcej czterokrotnie i zwiększa zużycie pamięci. Pod polem okno pokazuje, ile razy zostanie zmniejszone pierwsze zdjęcie zadania, a więc w ilu GSD mieści się odstęp punktów chmury.
• Sprzątnij workspace ODM po sukcesie — po pomyślnym przetwarzaniu kasuje pośrednie pliki robocze (potrafią zajmować kilkanaście GB), zostawiając w zadaniu tylko model wysokościowy, ortofotomapę i raport. Opcję warto wyłączyć, gdy potrzebny jest dostęp do gęstej chmury punktów (zakładka Chmura punktów) lub innych pośrednich wyników.
• Korekta rolling shutter (migawka krocząca) — włącza korekcję efektu migawki kroczącej w ODM. Większość kamer dronowych z matrycą CMOS odczytuje obraz liniami, przez co przy locie z prędkością proste krawędzie lekko się przechylają. Korekta uwzględnia ten efekt w rekonstrukcji, poprawiając dokładność, a czas odczytu sensora dobierany jest automatycznie z bazy ODM. Domyślnie wyłączona, dokłada nieco czasu przetwarzania.
• Zachowaj model 3D (mesh PLY + teksturowany OBJ) — zachowuje model terenu jako siatkę 3D: plik PLY oraz teksturowany model OBJ wygenerowane przez ODM, do otwarcia w programach typu CloudCompare, MeshLab, Blender lub CAD. Pliki zajmują kilkadziesiąt MB, więc opcja jest domyślnie wyłączona. Po włączeniu model pojawia się w pozycji menu zadania Pokaż model 3D w folderze (PLY/OBJ).

Raport PDF...

Raport PDF z opracowania nalotu można wygenerować z poziomu menu zadania (prawy przycisk myszy na zadaniu na liście projektów i opcja Raport PDF...) lub za pomocą przycisku Raport PDF... w zakładce Mapa. Uruchamia się okno z generatorem raportu, gdzie użytkownik może wybrać dane które mają zostać w nim zapisane (zrzut poniżej) oraz dopisać informacje o nalocie, zamawiającym i wykonawcy.

Raport składa się z następujących sekcji:

• Strona tytułowa — pełna kartka z tytułem zadania i metryką. Wyłączona, zostawia zwarty nagłówek nad treścią pierwszej strony.
• Spis treści — tytuły sekcji z numerami stron, na własnej kartce.
• Karta jakości — cztery kafle: liczba wyrównanych zdjęć, terenowy rozmiar piksela, powierzchnia opracowania i błąd średni na osnowie.
• Szkic osnowy fotogrametrycznej — fotopunkty i punkty kontrolne na tle ortofotomapy, z wektorami odchyłek powiększonymi do czytelnej długości.
• Odchyłki na punktach osnowy — tabela odchyłek z wyrównania wraz z błędami średnimi.
• Punkty kontrolne — dokładność niezależna — wyniki pomiaru na gotowym opracowaniu.
• Przebieg i parametry nalotu — tor lotu ze środkami rzutów oraz zestawienie wysokości, rozstawu zdjęć i krotności pokrycia.
• Krotność pokrycia zdjęciami — mapa pokazująca, ile zdjęć widzi każdy fragment terenu.
• Kamera i kalibracja — parametry wyznaczone przez wyrównanie.
• Parametry przetwarzania — liczby pozwalające powtórzyć obliczenia: oprogramowanie, punkty wiążące, błąd reprojekcji, rozdzielczości produktów, gęstość chmury punktów, sposób wydzielenia gruntu do NMT.
• Pomiary — kubatury, przekroje terenu i porównanie nalotów, każde z własnym rysunkiem rozmieszczenia.
• Wskaźniki roślinne — statystyki i podgląd wskaźników policzonych z nalotu wielospektralnego.
• Podgląd produktów — miniatury ortofotomapy i cieniowanych modeli.
• Wykaz przekazywanych plików — nazwy, rozdzielczości i rozmiary produktów.
• Załącznik: wykaz współrzędnych osnowy oraz Załącznik: wykaz zdjęć — pełne zestawienia, z godzinami wykonania i wskazanymi fotopunktami przy każdym zdjęciu.
• Wykonawca i podpis — blok zamykający dokument, z datą opracowania i miejscem na podpis.

Rodzaje punktów i ich obsługa

Fotopunkty i punkty kontrolne

Fotopunkt (GCP - Ground Control Point) - dodawany przy tworzeniu zadania znajdują się w rozwijanej liście w oknie projektów. Fotopunkty biorą bezpośredni udział w procesie obliczeniowym. Są oznaczone są na liście żółtą kropką (zrzut poniżej). Klikając prawym przyciskiem myszy na fotopunkt na liście w oknie projektów dostępne są opcje:

• Oznacz jako punkt kontrolny - przenosi fotopunkt do listy punktów kontrolnych razem z listą przypisanych zdjęć i oznaczeniami na zdjęciu.
• Edytuj - możliwość modyfikacji numeru, współrzędnych i wysokości fotopunktu.
• Usuń zdjęcia bez wskazania... - usuwa z listy przypisanych zdjęć wszystkie te, na których nie ma zatwierdzonego znacznika. Usuwa zdjęcia z propozycjami, czyli te z niebieskim znacznikiem.
• Usuń punkt - usuwa fotopunkt z listy.

Punkt kontrolny (Checkpoint) - dodawany jest do zadania już po jego utworzeniu korzystając z menu pond prawym przyciskiem myszy na zadaniu (Punkty - Wklej punkty ze schowka/Wczytaj punkty z pliku... lub Dodaj punkt kontrolny). Punkty kontrolne nie biorą udziału w procesie obliczeniowym, służą jedynie weryfikacji wynikowych produktów. Na liście w oknie projektów oznaczone są zieloną kropką (zrzut poniżej). Klikając prawym przyciskiem myszy na punkt kontrolny na liście w oknie projektów dostępne są opcje:

• Identyfikuj na wynikowej ortofotomapie (określenie dokładności) - przenosi do okna wywoływanego ikoną Jakość opracowania w zakładce Mapa. W oknie wskazuje się punkt kontrolny na wynikowej ortofotomapie. Służy to weryfikacji dokładnościowej. Więcej na temat tej funkcjonalności w podrozdziale z opisem zakładki Mapa.
• Oznacz jako fotopunkt - przenosi punkt kontrolny do listy fotopunktów razem z listą przypisanych zdjęć i oznaczeniami na zdjęciu.
• Edytuj - możliwość modyfikacji numeru, współrzędnych i wysokości punktu kontrolnego.
• Usuń zdjęcia bez wskazania... - usuwa z listy przypisanych zdjęć wszystkie te, na których nie ma zatwierdzonego znacznika. Usuwa zdjęcia z propozycjami, czyli te z niebieskim znacznikiem.
• Usuń punkt - usuwa punkt kontrolny z listy.

Wskazanie fotopunktu/punktu kontrolnego na zdjęciu

Fotopunkty na zdjęciach można wskazywać:

• dla pojedynczego fotopunktu - z poziomu listy fotopunktów - wybierając z listy fotopunktów (w oknie z drzewem projektów) jeden z nich, wówczas na oknie głównym (zakładka Podgląd zdjęcia) na liście miniatur pojawi się lista zdjęć przypisanych dla tego fotopunktu (zrzut poniżej). Żeby wskazać jego lokalizację należy dwukrotnie kliknąć lewym przyciskiem myszy w miejscu fotopunktu na zdjęciu (zrzut poniżej). Pojawi się tam żółty znacznik z nazwą fotopunktu.

• dla pojedynczego zdjęcia - z poziomu sekcji "Wszystkie zdjęcia" - wybierając w pozycji Przypisz do fotopunktu: z listy nad zdjęciem oznaczenie fotopunktu, który ma zostać przypisany do zdjęcia i następnie wskazując piksel na zdjęciu (zrzut poniżej)(kliknąć dwukrotnie znacznikiem z plusem - pojawi się czerwony znacznik). Po dodaniu znacznika fotopunktu na zdjęciu zostaje ono automatycznie przypisane do listy zdjęć fotopunktu.

Tak samo należy wskazywać na zdjęciach punkty kontrolne. Dla nich potwierdzone oznaczenie na zdjęciu to zielony okrąg.

Przypisanie zdjęć do fotopunktów/punktów kontrolnych

W sytuacji, gdy podczas dodawania nowego zadania zdjęcia nie mają geotagów, ani pliku z danymi środków zdjęć, wówczas do fotopunktów nie zostaną przypisane zdjęcia. W takiej sytuacji konieczne będzie ręczne dodanie zdjęć do fotopunktów. Można zrobić to na kilka sposobów:

• wskazując zdjęcia z dysku komputera za pomocą przycisku Dodaj powiązanie ze zdjęciem. Przycisk znajduje się na dole okna w zakładce Podgląd zdjęcia.
• wskazując kolejne fotopunkty na zdjęciach w sekcji Wszystkie zdjęcia tak jak to opisano w podrozdziale powyżej. Po oznaczeniu fotopunktu na zdjęciu zostaje on automatycznie dodany do listy zdjęć dla fotopunktu.
• z poziomu sekcji Wszystkie zdjęcia klikając na zdjęciu prawym przyciskiem myszy i wybierając z listy fotopunkt do którego zdjęcie ma zostać przypisane.
• z poziomu sekcji Wszystkie zdjęcia z listy miniaturek dla pojedynczego zdjęcia lub dla wielu (zaznaczając z pomocą CTRL/SHIFT) kliknąć prawym przyciskiem myszy i wybrać fotopunkt do którego zdjęcia mają zostać przypisane.
• z poziomu mini-mapki klikając prawym przyciskiem myszy na oznaczenie zdjęcia i wybierając opcję Powiąż z GCP X.

Kolory znaczników i poruszanie się po zdjęciu

Na zdjęciach można spotkać różne kolory i rodzaje znaczników:

• żółty - potwierdzone położenie fotopunktu na zdjęciu.
• zielony - potwierdzone położenie punktu kontrolnego na zdjęciu.
• czerwony - położenie innych fotopunktów na zdjęciu. W sekcji Wszystkie zdjęcia wszystkie znaczniki mają czerwony kolor.
• niebieski - proponowane położenie fotopunktu lub punktu kontrolnego. Po przesunięciu niebieskiego znacznika zmienia on kolor na żółty (fotopunkty) lub zielony (punkty kontrolne. Na zdjęciu z niebieskim znacznikiem można również wskazać właściwe miejsce punktu klikając podwójnie na piksel na zdjęciu.
• pomarańczowy celownik - wynik wyszukiwania punktów wzorami. Po pojedynczym kliknięciu w celownik punkt zostaje wstawiony w proponowanym miejscu. Szerzej opisano narzędzie w rozdziale opisującym zakładkę Podgląd zdjęcia.
• fioletowe znaczniki - położenie punktu kontrolnego na zdjęciu. Pojawia się na zdjęciu po wykonaniu Przetworzenia ODM. Porównuje wyliczone pozycje punktów kontrolnych z tymi wskazanymi na zdjęciach.

Poniżej kilka wskazówek jak poruszać się po zdjęciach:

• Dwukrotne kliknięcie w obraz wstawia znacznik (lub przesuwa istniejący). Zależenie czy jest to wskazywanie zdjęcia dla fotopunktu, punktu kontrolnego czy w sekcji Wszystkie zdjęcia znacznik ten może mieć kolor żółty, zielony lub czerwony.
• Przeciąganie znacznika — dokładne dopasowanie pozycji.
• Prawy klik na znaczniku — usuwa znacznik z bieżącego zdjęcia.
• Klawisz H (przytrzymanie) — tymczasowe ukrycie wszystkich znaczników, by odsłonić piksele pod spodem.
• Kółko myszy — zoom w miejscu kursora.
• Lewy / środkowy przycisk + przeciąganie — przesuwanie obrazu.
• Współrzędne piksela pod kursorem są pokazywane na pasku na dole okna.

Proponowane lokalizacje - z danych GPS

Na zdjęciach dopasowanych do punktu po wczytaniu zadania można znaleźć niebieskie znaczniki. Są to propozycje lokalizacji punktu na zdjęciu wyliczone z danych kamery i wysokości lotu. Niebieski znacznik na zdjęciu można:

• zaakceptować jego lokalizację klikając na niego lewym przyciskiem myszy, wówczas jego kolor zmieni się na żółty (fotopunkt) lub zielony (punkt kontrolny).
• załapać i przesunąć jego lokalizację tym samym akceptując tą po przesunięciu.
• usunąć klikając prawym przyciskiem myszy na znacznik.
• zignorować i dodać własny znacznik klikając podwójnie lewym przyciskiem myszy w innym miejscu.
• zignorować i zostawać zdjęcia z niebieskimi znacznikami. Te oznaczenia nie są brane pod uwagę w procesie obliczeniowym.

Po każdym kolejnym wskazaniu punktu program koryguje położenie propozycji (niebieskich znaczników) biorąc poprawki z ostatniego wskazania. Przy bardzo dokładnych propozycjach (np. dla zadań z danymi RTK) korekta może się uruchomić dopiero po kilku wskazaniach.

Wymagania: zdjęcia muszą mieć w EXIF/XMP zarówno współrzędne GPS, jak i kierunek drona (GPSImgDirection lub drone-dji:FlightYawDegree/GimbalYawDegree). DJI Mavic 3 Enterprise i większość konsumenckich dronów ma to standardowo. Model kamery korzysta dodatkowo z wysokości lotu, pochylenia gimbala i ogniskowej (kalibracja zapisana przez DJI albo ekwiwalent 35 mm z EXIF). Zadanie musi mieć ustawiony układ współrzędnych GCP. Jeśli któreś brakuje — propozycja nie pojawi się i trzeba klikać ręcznie.

Automatyczne dopasowanie punktów na zdjęciach - dopasowanie szczegółów obrazu

Po każdym wskazaniu punktu na zdjęciu program szuka tego samego miejsca na pozostałych zdjęciach. Dopasowywany jest ten sam obraz na pozostałych zdjęciach. Część wyszukanych miejsc jest od razu oznaczana jako zatwierdzone (żółte), a część jako propozycje (niebiskie). Dla punktów kontrolnych zwracane są zawsze tylko propozycje. Po wskazaniu punktu nad zdjęciem pojawia się pasek postępu dopasowywania punktów. Dopasowywanie punktów można przerwać klikając w przycisk Zatrzymaj znajdujący się na pasku postępu. W przypadku zatrzymania dopasowanie punktów zostaje naniesione na zdjęcia, które zdążyły zostać przetworzone.

W przypadku wskazania punktu na kolejnym zdjęciu przed zakończeniem ostatniego dopasowywania wcześniejszy proces zostaje przerwany, a uruchomiony zostaje nowy.

Jest to opcjonalna funkcjonalność. Można ją wyłączyć za pomocą przycisku Dopasowuj automatycznie, który znajduje się nad zdjęciem.

Wyszukiwanie punktów wzorcami

Program Foto&Dron posiada narzędzie pozwalające na wyszukiwanie tarcz fotopunktów za pomocą wcześniej zapisanych wzorów tych tarcz.

Narzędzie może zostać włączone dla wszystkich zdjęć na etapie tworzenia zadania (opcja Próbkuj fotopunkty wzorcami z biblioteki w oknie tworzenia zadania) lub dla pojedynczego zdjęcia w momencie jego przeglądania (opcja Szukaj fotopunktu wzorcami na dole okna Podgląd zdjęcia).

Funkcja ta wyszukuje tarcze zaznaczone w bibliotece wzorców. Aby ją otworzyć należy kliknąć w ikonę Biblioteka wzorców... na dole okna Podgląd mapy (zrzut poniżej). Jest to lista z zapisanymi wcześniej tarczami. Tarcze można dowolnie zaznaczać i odznaczać - program wyszukuje na zdjęciu jedynie zaznaczone w momencie uruchomienia funkcji tarcze. Czas wyszukiwania tarcz na zdjęciu zależy od ilości zaznaczonych wzorców w bibliotece dlatego zaleca się zaznaczyć tylko te używane w opracowywanym nalocie. Na dole biblioteki jest przycisk usuwający zaznaczone tarcze - usuwa te zaznaczone na niebiesko na liście (kilka za pomocą CTRL/SHIFT).

Początkowo biblioteka tarcz jest pusta. Nowe wzorce dodaje się w momencie podglądu pojedynczego zdjęcia za pomocą przycisku Zapisz tarcze jako wzorzec na dole okna zakładki Podgląd zdjęcia. W pierwszej kolejności należy oznaczyć środek tarczy na zdjęciu, następnie wybrać ikonę Zapisz tarcze jako wzorzec (po kliknięciu w ikonę zamienia się ona na Anuluj zaznaczania wzorca) i obrysować tarczę wraz z niewielkim zapasem (zrzut poniżej). Po obrysowaniu tarcza zostaje zapisana do biblioteki i automatycznie zaznaczona jako wzorzec do kolejnego wyszukiwania. Podczas dodawania wzorca można anulować ten proces za pomocą ikony Anuluj zaznaczania wzorca lub za pomocą przycisku ESC na klawiaturze.

Wynikiem wyszukiwania tarcz są pomarańczowe celowniki z informacją o progu jakości dopasowania, skali i kąta dopasowanej tarczy względem tej ze wzorca. Wynik wyszukiwania można włączyć i wyłączyć za pomocą przycisku Wykryte tarcze. Propozycje można zaakceptować klikając lewym przyciskiem myszy w pomarańczową tarczę na zdjęciu.

Jakość opracowania

Okno z miarami dokładności dla fotopunktów (odchyłki z wyrównania, dokładność z jaką fotopunkty zostały wpasowane w model) i punktów kontrolnych (kontrola w punktach nie biorących udział w wyrównaniu). W oknie dostępne są dwie zakładki z wynikami dla fotopunktów i punktów kontrolnych.

Pod prawym przyciskiem myszy na pozycji Fotopunkty oraz Punkty kontrolne dostępna jest opcja Jakość opracowania (zrzut poniżej). Dla punktów kontrolnych jest ona aktywna dopiero po wykonaniu przetwarzania ODM.

To samo okno można uruchomić ikoną Jakość opracowania w zakładce Mapa (zrzut poniżej).

Okno to uruchamia się również po zakończeniu przetwarzania w celu oceny jakości.

W górnej części okna znajdują się najważniejsze parametry:

• liczba fotopunktów wziętych do bilansu,
• dopasowanie do nazw projektu - dopasowanie nazw projektu do identyfikatorów ODM,
• GSD przyjęty do progów - przyjęta wartość GSD do progów (rozmiar piksela ortofotomapy odczytany bezpośrednio z NMPT),
• progi tolerancji
• Terenowy rozmiar piksela z nalotu (GSD natywne ODM) - to terenowy rozmiar piksela wyliczony przez program. Pokazuje, z jaką rozdzielczością terenową faktycznie wykonano nalot.
• Status fotopunktów
• Statystyki zbiorcze ODM (średnia, CE90, LE90) - CE90 to dokładność pozioma dla 90% przypadków, LE90 to dokładność wysokościowa dla 90% przypadków.
• RMSE kontroli niezależnej - z osobnymi liczbami dla bloku i dla produktu, o ile zadanie ma choć jeden taki pomiar kontrolny.

Poniżej zawartość okna zmienia jest zmienna zgodnie z wybraną zakładką - Fotopunkty i Punkty kontrolne.

W zakładce Fotopunkty znajduje się ich lista z danymi punktów, odchyłkami, ilością obserwacji i statusem GSD. Kolor każdego wiersza może być:

• Zielony — błąd łączny poniżej dwukrotności GSD. Pomiar w pełni zgodny z dokładnością modelu.
• Żółty — błąd między 2 a 5 GSD. Warto sprawdzić, czy fotopunkt został poprawnie wpasowany w zdjęciach, ale wynik jest do przyjęcia dla typowych zadań inwentaryzacyjnych.
• Czerwony — błąd powyżej 5 GSD. Sygnalizuje błąd wpasowania w zdjęciach lub niezgodność współrzędnych terenowych — wymaga sprawdzenia przed oddaniem operatu.

Z prawej strony zakładki Fotopunkty znajduje się wykres z sumą odchyłek dla każdego punktu.

W zakładce Punkty kontrolne znajdują się podwójne wiersze dla każdego punktu kontrolnego. Pierwszy wiersz (blok) to wynik odchyłek ze wskazań na zdjęciach, a drugi (produkt) to wskazanie punktu na gotowej ortofotomapie (wysokość z NMPT). Dane te są porównywane z wynikiem pomiaru punktu kontrolnego.

W kolumnie Uwagi dostępne są dodatkowe dane. Dla bloku liczba wskazań na zdjęciach i błąd reprojekcji, a dla produktu czy punkt został już wskazany na ortofotomapie (początkowo jest zaczytana tylko wysokość z NMPT). Różnica pomiędzy dokładnościami pomiędzy blokiem a produktem bywa znaczna sama w sobie jest już informację o tym, gdzie leży źródło błędu.

Przycisk Zmierz na ortofotomapie... pod tabelą otwiera okno wskazania punktu na wynikowej ortofotomapie.

Za pomocą przycisku Eksport CSV... można zapisać zawartość całego okna (obu zakładek) do pliku tekstowego.

Opis funkcjonalności zakładki

Podgląd zdjęcia

Jest to pierwsza i główna zakładka w której wyświetlają się zdjęcia. Służy ona do wiązania fotopunktów z pikselami.

Górna część zakładki zawiera przyciski Poprzednie i Następne służące do przełączania między zdjęciami. Na środku znajdują się informacje i zdjęciu które jest wyświetlane Zdjęcie X z Y z nazwą pliku oraz etykietą i kątem jakości widoku. Jest to kąt, pod jakim ten fotopunkt widać z kamery względem pionu z krótkim opisem w kolorze („widok z góry" - zielony / „lekko skośny" - pomarańczowy / „skośny" - czerwony). Im mniejszy kąt, tym pewniejsze wskazanie fotopunktu (punktu kontrolnego).

Poniżej znajdują się przyciski uruchamiające opisane niżej narzędzia:

• Pokaż mini-mapę - wyświetlanie mini mapy z nalotu (widoczna po prawej stronie okna na zrzucie powyżej) na której umieszczone są fotopunkty, punkty kontrolne oraz środki zdjęć. Klikając lewym przyciskiem myszy na fotopunkt lub punkt kontrolny program otwiera w głównym oknie listę zdjęć tego punktu, z kolei klikając na zdjęcie otwiera to konkretne zdjęcie w podglądzie. Klikając prawym przyciskiem myszy na środek zdjęcia możemy je wyświetlić w podglądzie, dodać lub usunąć z powiązania ze zdjęciem oraz otworzyć w zewnętrznym programie.
• Pokaż miniatury - wyświetlanie listy zdjęć po lewej stornie okna. Są to zdjęcia przypisane do wybranego na liście projektów fotopunktu lub punktu kontrolnego. Miniatura zdjęcia może być oznaczona żółtym (wskazany fotopunkt), zielonym (wskazany punkt kontrolny) lub niebieskim (propozycja lokalizacji punktu) kółkiem. Pod prawym przyciskiem myszy każde ze zdjęć można powiązać z wybranym fotopunktem lub usunąć go z aktualnej listy powiązanych. Jest też tam dostępna opcja usunięcia z danej listy wszystkich zdjęć bez wskazanego fotopunktu. Na liście miniatur można za pomocą CTRL/SHIFT zaznaczyć kilka zdjęć i z pod prawego przycisku myszy wywołać dla nich polecenie.
• Pokaż okolicę punktu - wyświetla ortofotomapę (wysokiej rozdzielczości) widoczną po prawej stronie okna głównego. Gdy na danym obszarze ortofotomapa wysokiej jakości nie jest dostępna pobierana jest standardowa.
• Dopasowuj automatycznie - domyślnie uruchomiona opcja automatycznego dopasowywania fotopunktów/punktów kontrolnych na zdjęciach. Po każdym wskazaniu punktu na zdjęciu program szuka tego samego miejsca na pozostałych zdjęciach. Opcja została szerzej opisana w podrozdziale wyżej - Automatyczne dopasowanie punktów na zdjęciach

Na dole okna głównego dostępne są przyciski Dodaj powiązanie ze zdjęciem oraz Usuń powiązanie ze zdjęciem za pomocą których można dodawać zdjęcia wskazując je w folderze na dysku komputera oraz usunąć powiązanie z aktualnie otwartym zdjęciem.

Kolejne przyciski na dole okna głównego - Zapisz tarczę jako wzorzec, Szukaj fotopunktu wzorcami, Biblioteka wzorców i Wykryte tarcze obsługują narzędzie do wykrywania fotopunktów za pomocą wzorców tarcz. Ta funkcjonalność została opisana w podrozdziale Wyszukiwanie punktów wzorcami.

W prawym dolnym rogu okna znajduje się przycisk Eksportuj GCP powiązane z pikselami służący do zapisania pliku testowego z przypisanymi pikselami do fotopunktów. Plik ma format:

EPSG:2180
600000.45 500000.12 123.5 512 768 DJI_0001.JPG
600050.30 500100.00 124.2 256 384 DJI_0002.JPG 

Ostatni przycisk to Zapisz zmiany. Zapisuje aktualny stan oznaczenia fotopunktów na zdjęciach. Należy zapisać zmiany przed przejściem do innego zadania lub wyłączeniem programu. Uruchomienie przetwarzania ODM automatycznie zapisuje wskazane fotopunkty.

Mapa

W zakładce Mapa wyświetlana jest wynikowa ortofotomapa. W prawym górnym rogu mapy jest lista warstw możliwych do wyświetlenia - mapa podkładowa, punkty z pomiaru, środki zdjęć, wynikowa ortofotomapa oraz inne produkty takie jak współczynniki wegetacji jeżeli są generowane dla zadania.

Na górze okna dostępne są przyciski:

• Warstwice - wywołuje okno generowania warstwic, w którym można wskazać gęstość warstwic. Warstwice zapisują się do plików :

• Porównaj naloty - funkcja porównywania dwóch nalotów. Przydatna przy kontrolowaniu postępu prac inżynierskich (np. monitorowanie nasypów, wykopów oraz postępu prac zimnych). Przycisk jest aktywy jeżeli w tej samej mapie są co najmniej dwa przetworzone zadania (z wynikowym NMPT/NMT). Narzędzia należy wywołać w zadaniu z najnowszym stanem i w oknie porównania wskazać zadanie ze starszym stanem. (zrzut poniżej). W oknie opcji można wybrać czy porównywany jest MNPT czy NMT - dla porównywania robót ziemnych skuteczniejszy będzie NMT.

Do wybrania są również parametry Próg istotnej zmiany czyli minimalna zmiana terenu, która jest wykazywana. Domyślnie jest to dwie wielkości piksela, ale nie mniej niż 5cm. Poprawka pionowa to stała wartość odejmowana od wynikowej różnicy wysokości. Dwa niezależne naloty mogą mieć systematyczny błąd na wysokości. Wartość, która informuje o tej różnicy można uzyskać z raportu po porównywaniu nalotów (zrzut poniżej, pozycja Mediana różnicy (przed odfiltrowaniem szumu)), jednak gdy zmienia się większość terenu mediana z całego nalotu może być zafałszowana. W opcji Siatka wynikowa wybierany rozmiar wynikowej siatki różnic wysokości. Jeżeli naloty mają różną wielkość piksela w tym polu wybiera się grubość której ma być przyjęta jako wynikowa. Zalecana jest opcja grubsza z dwóch, ponieważ w odwrotnym przypadku (dopasowaniu grubszej siatki do cieńszej) wynik wygląda na dokładniejszy niż w rzeczywistości jest.

Poniżej przykład porównania NMPT z dwóch nalotów zurbanizowanego terenu. Dla takich obszarów dokładniejszy wynik dla zmian terenu da porównanie NMT, gdyż jest on pozbawiony przypadkowych błędów przy obrysach budynków (różny tor lotu) lub innych przypadkowych obiektów odbijających światło (ekrany na budynku po lewo na zdjęciu poniżej).

Po wykonaniu porównania dwóch nalotów w ikonkach z lewej strony mapy pojawia się dodatkowa ikona (zrzut poniżej) wywołująca funkcję obliczania kubatury zmiany. Jest to takie narzędzie jak opisane poniżej obliczanie kubatury z tym że w przypadku kubatury zmian wskazywana jest objętość różnic objętości terenu, a nie sama objętość względem wybranego odniesienia. Po wywołaniu ikony należy obrysować na mapie obszar dla którego ma zostać obliczona objętość zmian. Zakończeniem kartowania jest zamknięcie obszaru na pierwszym punkcie po czym na ekranie pojawi się okno z wynikiem. Po jego wyłączeniu można go ponownie wywołać klikając w obrys na mapie.

Porównanie nalotów nie jest przekazywane w zapisanej kopii zadania.

• Zasięg opracowania oraz opcja Ogranicz do zasięgu opracowania - punkcja przycięcia wynikowej ortofotomapy i modelu 3D do obszaru objętego pokryciem danymi wskazanymi w oknie wywołanym przyciskiem Zasięg opracowania (zrzut poniżej).

• Jakość opracowania... - okno z odchyłami fotopunktów i punktów kontrolnych. Dla fotopunktów jest aktywne dopiero po wykonaniu aerotriangulacji. Okno zostało szczegółowo opisane w podrozdziale Jakość opracowania.

oraz z prawej strony paska:

• Raport PDF... - generator raportu z opracowania nalotu. Został szczegółowo opisany w podrozdziale Raport PDF....
• Eksport do GIS... - otwiera okno eksportu, w którym możliwy jest eksport rastra z ortofotomapą do pliku KMZ, oraz wybór warstw wektorowych, które zostaną wyeksportowane do wybranych formatów (.gpkg, .shp lub DXF) (zrzut poniżej).

Z lewej strony okna mapy dostępne są przyciski służące do przybliżania i oddalania widoku oraz przyciski umożlwiające dodanie do mapy:

• Profil terenu - czyli linii, dla której program zwraca wykres zmian wysokości wzdłuż jej przebiegu (zrzut poniżej). Należy wywołać narzędzie klikając w ikonę , następnie klikać w kolejne punkty linii profilu, a żeby zakończyć kartowanie kliknąć ponownie na ostatni punkt. Po zakończeniu kartowania linii profilu wyświetla się okno z wykresem wysokości. Po zamknięciu okna można je ponownie uruchomić klikając lewym przyciskiem myszy w profil na mapie. W oknie można modyfikować wygląd wykresu i zapisać go do pliku graficznego za pomocą ikon na górze okna. Pod wykresem znajduje się podsumowanie: długość linii, zakres wysokości, deniwelacja oraz średni spadek wyrażony w procentach. Na dole okna jest przycisk Eksport CSV, który zapisuje próbkowane wartości (kolumny odleglosc_m;wysokosc_m) do pliku. Żeby usunąć profil z mapy należy na niego kliknąć prawym przyciskiem myszy.

• Kubatura - czyli obrys, dla którego wyznaczana jest objętość zawartych w nim obiektów (zrzut poniżej). Należy po kliknięciu w ikonę kubatury obrysować na mapie obiekt dla którego program obliczy objętość. Żeby zakończyć kartowanie należy wskazać pierwszy punkt obszaru. Po zakończeniu kartowania wyświetla się okno z informacjami o objętości terenu względem płaszczyzny odniesienia. Jako odniesienie można na górze okna (Tryb płaszczyzny) wybrać wysokość wynikającą z krawędzi obrysu, względem najniższego punktu lub względem wskazanej wysokości. Żeby przeliczyć objętość względem wybranej płaszczyzny należy potwierdzić wybór przyciskiem Oblicz. Po prawej stronie okna jest uproszczony rysunek nasypu/wykopu. Na dole okna jest przycisk Eksport CSV..., który eksportuje dane z okna do pliku tekstowego. Przycisk Pokaż w 3D przenosi kubaturę na model w zakładce Podgląd 3D. Żeby usunąć obszar obliczenia kubatury należy kliknąć prawym przyciskiem myszy na obszar na mapie.

• Kubatura zmian - ikona jest widoczna tylko wtedy, gdy na zadaniu skorzystano z funkcji Porównanie nalotów. Działa analogicznie do opisanego wyżej narzędzia do obliczania objętości z tym że w odniesieniu do zmian w nalotach. Opis narzędzia wyżej w podpunkcie o funkcji Porównanie nalotów.
• Punkt kontrolny z mapy - służy do wskazania na mapie nowego punktu kontrolnego. W tym celu należy wybrać ikonę i kliknąć w miejsce na mapie. Otworzy się okno do wpisania numeru punktu i wysokości. Współrzędne uzupełniane są z mapy.
• Statystyki wskaźników wegetacji - ikona jest widoczna tylko wtedy, gdy podczas przetwarzania wybrana jest opcja Wskaźniki roślinności (NDVI, NDRE, GNDVI) dla kamer wielospektralnych dla danych z nalotu sprzętem z możliwością zapisywania każdego pasma jako osobny plik TIFF. Po wywołaniu ikony należy obrysować na mapie obszar dla którego mają zostać wyświetlone statystyki wskaźników. Zakończeniem kartowania jest zamknięcie obszaru na pierwszym punkcie po czym na ekranie pojawi się okno z wynikiem (zrzut poniżej). Po wyłączeniu można go ponownie wywołać klikając w obrys na mapie. Wyniki można zapisać do pliku tekstowego za pomocą przycisku Eksport CSV, który znajduje się w prawym dolnym rogu okna.

Podgląd 3D

W oknie widoczny jest podgląd w postaci modelu 3D mapy. Na górze okna dostępna jest sekcja Źródło tekstury w którym można wybrać rodzaj pokrycia modelu. Na poniższym zrzucie jest to pokrycie wygenerowaną ortofotomapą.

Dla porównania poniżej z rzut z pokryciem domyślnym (wysokościami) i ortofotomapą z geoportalu.

W sekcji Narzędzia dostępne są przyciski umożliwiające pomiar odległości (Dodaj pomiar odległości), przycisk do ich czyszczenia (Wyczyść pomiary) oraz przycisk Zrzut ekranu umożliwiający zapis aktualnego widoku.

Przycisk Kubatury jest aktywny jeżeli zostanie ona wygenerowana i wysłana do modelu 3D z zakładki Mapa. W rozdziale powyżej opisano generowanie kubatury na mapie wynikowej.

Ostatnia sekcja - Model zawiera przycisk Wczytaj model TIF umożliwiający dodanie np. NMPT na model 3D. Klikniecie w przycisk Odśwież tekturę sprawia, że wczytany TIF jest usuwany z modelu 3D.

Chmura punktów

Po zakończonym przetworzeniu zdjęć w zakładce zostaje wczytana utworzona chmura punktów. Górny pasek okna podzielony jest na sekcje. W sekcji Wygląd można zmienić barwę chmury oraz rozmiar punktów. W sekcji Widok można przyciągać do widoku zaznaczonych na liście chmur punktów, przełączać na widok z góry oraz wykonać zrzut ekranu aktualnego widoku okna. W sekcji Opracowania można otworzyć okno z zestawieniem dodanych na chmurze kubatur oraz edytować ortoobrazy. W sekcji Obiekty można wyeksportować do formatów DXF oraz GeoJSON wektory skartowane na chmurze oraz obrysy kubatur. Za pomocą Usuń wszystkie można usunąć z chmury punktów wszystkie skartowane obiekty, a przycisk Zaawansowane otwiera dodatkowe okno edycji wyglądu chmury punktów, które jest przydatne w sytuacji gdy podstawowe opcje zmiany widoku nie są wystarczające do opracowania danych.

Ortoobraz

Ostatnie zmiany w Foto&Dron

Zmiany w wersji 1.0.32 Foto & Dron:

zdjęcia na których ręcznie modyfikowano położenie fotopunktów są dodatkowo oznaczone, by odróżnić je od tych zdjęć, na których położenie fotopunktu zostało wyznaczone automatycznie kolejne zdjęcie, które jest przedmiotem identyfikacji fotopunktu jest wyświetlane w powiększeniu takim jak poprzednie zdjęcie, co przyspiesza identyfikację, w zakładce Chmura punktów jest już możliwość wczytywania własnych chmur punktów i zarządzania nimi. Dodaliśmy możliwość wykluczania punktów z obliczeń objętości, zmodyfikowaliśmy narzędzia obliczeń objętości oraz funkcję zapisu fragmentu obszaru chmury do ortoobrazu. Wprowadziliśmy proste narzędzia kartowania punktów, linii, powierzchni z eksportem do DXF i GeoJSON. w przypadku najnowszych kart graficznych NVidia RTX50XX z technologią CUDA 12.X, które jeszcze nie są przez moduł obsługiwane, przetwarzanie odbywa się bez ich wykorzystania, czyli przez CPU. W niedługim czasie dodamy też kartowanie obiektów mapy zasadniczej bezpośrednio na chmurze punktów umieszczane na mapie C-GEO.