Miary ortogonalne

Z C-Geo Wiki
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ortogonalne, rzutowanie

Przeliczanie miar ortogonalnych na współrzędne prostokątne i odwrotnie. Wyboru rodzaju wykonywanego przeliczenia wykonuje się korzystając z przycisków. Istnieje także możliwość transmisji danych domiarów rejestrowanych w Psion Workabout w programie MGEO, wówczas dane domiarów zawierają dodatkowo obserwacje DH — przewyższenia, co umożliwia obliczenie wysokości punktów. Drugim obsługiwanym formatem jest Topcon SSS.

W celu wykonania obliczenia współrzędnych z domiarów należy wprowadzić najpierw dane nawiązania a następnie dane punktów. Dla danych nawiązania po wybraniu opcji Wykonaj obliczenia wykonywane jest obliczenie długości ze współrzędnych i odchyłki. Przełączenie między edytorami tych wartości wykonuje się przez kliknięcie na odpowiedniej zakładce. Po wprowadzeniu dokładności pomiaru bieżącej i domiaru oraz błędu wyznaczenia kierunku prostopadłego do linii pomiarowej, program oblicza błąd położenia mp dla każdej pikiety, zgodnie z rozporządzeniem.

Błąd mp pikiety liczonej metodą ortogonalną













Przykład obliczenia współrzędnych z miar prostokątnych (przycisk {DOMIARY PROSTOKĄTNE ->WSPÓŁRZĘDNE wciśnięty).

Dane są współrzędne dwóch punktów 1, 2. Należy obliczyć współrzędne trzech punktów na domiarach prostokątnych: 10, 11, 12, przy czym punkty 10 i 11 są na domiarze w prawo, a 12 na domiarze w lewo. Wpisujemy dane do tabelki jak niżej:

Dane punktów
















Przykład obliczenia domiarów prostokątnych ze współrzędnych (przycisk WSPÓŁRZĘDNE -> DOMIARY PROSTOKĄTNE wciśnięty)

Dane są współrzędne dwóch punktów 1, 2. Należy zrzutować trzy punkty na prostą łączącą punkty 1 i 2 i policzyć ich domiary prostokątne. Wpisujemy dane do tabelki jak niżej:

Domiary ze współrzędnych





















Moduł obliczeniowy pomiarów ortogonalnych w opcji rzutowania pozwala także na kontrolę wysokości pomierzonych punktów. Jeśli zadane zostaną wysokości punktów początkowego i końcowego prostej to interpolowana będzie wartość H bieżącej. Wprowadzenie wysokości punktu mierzonego m pozwala na obliczenie wartości dh jako różnicy między H i H bieżącej.

Dodatkowo można wprowadzić spadki dla domiarów lewych (Spadek L) i prawych (Spadek P). Spadki te można wprowadzać tylko na tych punktach na których występuje zmiana spadku pozostawiając pozostałe wiersze puste. Wprowadzenie spadków skutkuje wyliczeniem dodatkowej wartości H teoret. Zmianie ulega również interpretacja wartości dh, która liczona jest w takim przypadku jako różnica między H i H teoret.

Spadki
Spadki
Spadki